Ondersteuning bij het navigeren door het moeilijke methodologische landschap achter LCA’s van chemische recycling

Recente begeleiding van een klant om chemische recycling van PET te begrijpen

Bij RDC Environment hebben we onlangs een toonaangevend wereldwijd bedrijf in de drankensector ondersteund bij het evalueren van de milieu-impact van chemisch gerecycled PET. Het project richtte zich op de levenscyclusanalyse (LCA) van drie verschillende chemische recyclingfabrieken voor PET, waardoor de klant robuuste, wetenschappelijk onderbouwde inzichten kreeg om strategische beslissingen te nemen over de mogelijke integratie van chemisch gerecycled PET in hun flessen.

Dit artikel presenteert de algemene principes van chemische recycling van PET en de belangrijkste methodologische overwegingen bij het beoordelen van dergelijke technologieën door middel van LCA, en illustreert hoe een grondige milieuanalyse innovatie en circulariteit in verpakkingen kan ondersteunen.

Wat is chemische recycling?

Chemische recycling verwijst naar een reeks technologieën die plastic afval omzetten in chemische bouwstenen of andere waardevolle tussenproducten, waardoor nieuwe materialen kunnen worden geproduceerd met eigenschappen die vergelijkbaar zijn met die van nieuw plastic. Voor PET omvat chemische recycling specifiek technieken zoals:

• Dissolution: PET selectief oplossen om verontreinigingen te verwijderen
• Depolymerisatie: PET afbreken tot monomeren of oligomeren
• Thermochemische routes zoals pyrolyse en vergassing: deze zetten kunststoffen om in brandstoffen of chemische grondstoffen.

In vergelijking met mechanische recycling, waarbij kunststoffen fysiek worden herverwerkt en die doorgaans wordt beperkt door polymeerafbraak en verontreiniging, kan chemische recycling complexere of minder hoogwaardige afvalstromen verwerken en biedt het de mogelijkheid tot gesloten kringlooprecycling tot PET van voedingskwaliteit. Het gaat echter over het algemeen gepaard met een hoger energieverbruik en een complexere verwerking, waardoor een zorgvuldige milieu-impact analyse essentieel is bij het vergelijken met gevestigde mechanische recyclingprocessen.

Inzicht in massabalans en Chain-of-Custody (CoC) voor chemisch gerecycled PET

Bij chemische recycling op basis van pyrolyse wordt gerecycled plastic vaak samen met andere grondstoffen verwerkt in grootschalige installaties zoals stoomkraakinstallaties, waar materialen worden gemengd en niet langer fysiek traceerbaar zijn tot in de eindproducten.

Dit vormt een grote uitdaging bij het bepalen welk aandeel gerecycled plastic in specifieke polymeren terechtkomt en hoe chemisch gerecyclede grondstoffen op geloofwaardige wijze in bestaande petrochemische waardeketens kunnen worden geïntegreerd zonder consumenten te misleiden. Om dit aan te pakken, zijn gereguleerde chain-of-custody-benaderingen nodig om de stromen van gerecycled materiaal te volgen en claims over gerecycled gehalte te onderbouwen. Massabalans, beschreven in ISO 22095, die het algemene kader voor Chain of Custody (CoC)-modellen biedt, is een van die benaderingen, met verschillende implementatiemogelijkheden, waaronder kredietmethoden, voortschrijdende gemiddelden (‘rolling average’), toewijzing uitsluitend aan polymeren (‘polymer only’) en modellen voor vrijstelling van brandstofgebruik (fuel use exempt).

In de Europese context, waar energieterugwinning niet als recycling wordt beschouwd, blijft de toewijzing van kredieten aan brandstoffracties een belangrijk methodologisch discussiepunt. De Europese Commissie heeft al regels vastgesteld voor het berekenen, verifiëren en rapporteren van gerecycled plastic in plastic wegwerpflessen voor dranken in het kader van de regelgeving voor wegwerpplastic, die voornamelijk betrekking heeft op mechanisch gerecycled plastic. Er wordt nog aanvullende begeleiding ontwikkeld om te verduidelijken hoe chemisch gerecycled plastic, met inbegrip van uit pyrolyse afkomstige grondstoffen, kan worden erkend in doelstellingen voor gerecycled gehalte, met name door middel van massabalans boekhoudkundige benaderingen.

Onlangs gepubliceerde normen voor massabalans- en book-and-claim-ketenmodellen (ISO 22095-2 en ISO 22095-3) verduidelijken verder hoe deze systemen kunnen worden geïmplementeerd en welke soorten claims kunnen worden gedaan, waardoor een consistente toepassing ervan in milieubeoordelingen zoals LCA- en koolstofvoetafdrukstudies wordt ondersteund.

Overweegt u chemisch gerecyclede inhoud in uw product te integreren en heeft u ondersteuning nodig om de methodologische implicaties te begrijpen? Wij kunnen u helpen weloverwogen beslissingen te nemen die circulariteit, duurzaamheid en naleving van regelgeving bevorderen zonder afbreuk te doen aan de geloofwaardigheid.